Index
Kalender
FAQ
Zoeken
Gebruikerslijst
Gebruikersgroepen
Registreren
InloggenEhm. Gewoon Zilver ~
Pagina 1 van 1 • Deel •
Ehm. Gewoon Zilver ~
Zilver op vr jan 28, 2011 10:22 pm
Ja. Ik ben dus Zilver, ik ben twaalf jaar oud, en ik zit in de tweede klas van het Montessori Lyceum Amsterdam ofwel het MLA. Ik doe op het moment Gymnasium, maar ik weet nog niet helemaal zeker of ik daar volgend jaar mee door ga. Ik woon dus in Amsterdam, Amsterdam - Noord, om precies te zijn, en ik moet elke ochtend om zeven uur op om een rottig eind van 50 minuten te fietsen. In iedergeval, houd ik enorm veel van schrijven en lezen. Onder schrijven valt in dit geval gewoon verhalen schrijven, maar ook héél erg veel RPGen, op gSm, maar ook op andere RPG sites. Ik klim een keer per week in de Klimhal Amsterdam, wat ik nu... Vier jaar doe, en ik vind het heel erg leuk! Verder had/heb ik een Lost verslaving, en ik zoek nu een andere serie, aangezien Lost is afgelopen, en Flashforward niet verder ging. Ja, haha, heel ironisch xD.
En ja, een stukje... Komt 'ie aan hoor. Voila:
~
Er lag een meisje opgekruld tussen de bladeren. Haar haar lag als een waaier om haar hoofd, haar ogen waren gesloten. Ze wekte de indruk dat ze sliep, maar op de een of andere manier leek ze daar te afwezig voor. Alsof ze ergens anders was.
Opeens schoten haar ogen open. Grote, blauwe ogen staarden voor zich uit, en flitsten van links naar rechts. Terwijl het meisje langzaam overeind kwam, vielen er wat gekleurde herfstbladeren uit haar lange, rode haren. Opnieuw keek ze om zich heen. In haar ogen was verwarring te zien, maar die verborg ze snel weer. Ze keek omhoog, naar de bomen, en de lichte lucht boven haar. Ze fronste, alsof ze het niet begreep.
Ze begreep het ook niet. Langzaam stond ze op, en deed ze een stap, alsof ze wilde weten of het wel echt was. Ze voelde aan een boom dicht bij zich, volgde met haar vingers de richels in de schors. Wat is dit? Haar gedachten werkten op topsnelheid. Ave. Ze wist nog hoe ze heette, ze wist wie ze was. Dat betekende dat de mogelijkheid dat ze aan geheugenverlies leed afviel. Maar hoe dan? Ave herinnerde zich hoe ze was gaan slapen, maar nu was ze wakker, en in een bos, een bos dat ze niet herkende.
Je kon aan haar ogen zien dat ze het niet begreep, maar een andere flonkering maakte de nieuwschierigheid duidelijk. Het leek hier geweldig...
En ja, een stukje... Komt 'ie aan hoor. Voila:
~
Er lag een meisje opgekruld tussen de bladeren. Haar haar lag als een waaier om haar hoofd, haar ogen waren gesloten. Ze wekte de indruk dat ze sliep, maar op de een of andere manier leek ze daar te afwezig voor. Alsof ze ergens anders was.
Opeens schoten haar ogen open. Grote, blauwe ogen staarden voor zich uit, en flitsten van links naar rechts. Terwijl het meisje langzaam overeind kwam, vielen er wat gekleurde herfstbladeren uit haar lange, rode haren. Opnieuw keek ze om zich heen. In haar ogen was verwarring te zien, maar die verborg ze snel weer. Ze keek omhoog, naar de bomen, en de lichte lucht boven haar. Ze fronste, alsof ze het niet begreep.
Ze begreep het ook niet. Langzaam stond ze op, en deed ze een stap, alsof ze wilde weten of het wel echt was. Ze voelde aan een boom dicht bij zich, volgde met haar vingers de richels in de schors. Wat is dit? Haar gedachten werkten op topsnelheid. Ave. Ze wist nog hoe ze heette, ze wist wie ze was. Dat betekende dat de mogelijkheid dat ze aan geheugenverlies leed afviel. Maar hoe dan? Ave herinnerde zich hoe ze was gaan slapen, maar nu was ze wakker, en in een bos, een bos dat ze niet herkende.
Je kon aan haar ogen zien dat ze het niet begreep, maar een andere flonkering maakte de nieuwschierigheid duidelijk. Het leek hier geweldig...
Zilver- Aantal berichten: 1
Registratiedatum: 28-01-11 
Pagina 1 van 1
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum